Contribución al blog de santiago bonay lopez:
De negro, ainda que verde e azul,sempre de negro
de negro as lembranzas do pasado
nas igrexas nos camiños e nos campos
de negro loito respetuoso cos finados
de negra dor que pouco a pouco foi pasando.
De negro porvir para estudiados
que ainda hoxe da sua terra van marchando
de negras ondas que nos achega a mar
de negros árbores que o lume foi deixando.
Eu quixera ver tornar a tua cor,
eu quixera ver tornar o teu encanto
o tempo pasa sen ollar atrás
e a Negra Sombra segue a extendelo seu manto.
Fuxindo, sempre fuxindo
fuxindo e logo voltando
xente galega subindo
e de súpeto baixando
xa sabemos por que o fan,
de negro, GALICIA, eu me pregunto…¿ata cando?
Escrito por gallegosporelmundo 